Australian Open

Vorig jaar keken we naar de Australian Open op tv. En nu konden we de spelers eens 'live' aan het werk zien. Plaatsen voor kwart- en halve finales en de finale waren al maanden vooraf uitverkocht. Het enige wat wij nog konden kopen waren 'ground passes'. Daarmee konden we overal binnen (de buitenpleinen en de Vodafone arena) behalve in de Rod Laver Arena, beter bekend als 'main court'. En net daar speelde Kim Clijsters haar wedstrijd. We probeerden er nog binnen te raken maar toen Kim al een half uur aan het spelen was, stonden we nog altijd in de rij en besloten we maar naar showcourt 2 te gaan, waar Olivier Rochus geprogrammeerd stond. Omdat er net een grote regenbui geweest was, waren veel stoeltjes vrij en konden we gaan zitten. De match van 11 a.m. moest hier blijkbaar nog beginnen (Rod Laver is overdekt en daarom kon Kim doorspelen). Na een tijdje begonnen ze het tennisveld droog te maken : eerst het water wegtrekken, dan droogblazen en dan waar nog nodig met een handdoek wrijven. Om 12.20 a.m. begon eindelijk de match E. Loit - D. Hantuchova. Deze laatste staat 15e in de rangschikking, dus dachten wij dat de match vlug voorbij zou zijn. Maar de Française liet zich niet doen en het werd een spannende match van iets meer dan 2,5 uren met als winnaar Hantuchova. De temperatuur bedroeg toen al zo'n 40 graden.

Kort na hun match begon die van Rochus. Wij hadden ons ondertussen verplaatst en ons bij andere Belgen gezet. En er kwamen er nog bij... en nog... we zaten er al bij al met een stuk of 25 Belgen. Rochus moest spelen tegen Grosjean, nummer 28 in de rangschikking. De Belgen gingen uit hun dak toen Rochus de eerste set won. Ondertussen was de temperatuur geklommen naar 45 graden!! De tweede en derde set verloor hij maar zijn supporters (ons kliekje Belgen dus) zongen en riepen en misschien putte hij daar wel kracht uit want hij won de vierde set. Er waren al meer dan drie uren verstreken. Vreugde alom in het Belgenkamp hoewel dat betekende dat we nog langer moesten blijven. Na iets meer dan 4 uren spelen moest 'Ollie' zich jammergenoeg gewonnen geven maar kreeg van zijn Belgische supporters toch een daverend applaus want dit was echt toptennis, een plezier om naar te kijken. Wij hadden opa en oma via sms laten weten dat we er zaten en ze waren heel blij want toen hebben ze naar de herhaling van de wedstrijd gekeken en toen zond oma een sms-je dat zowel Stephen als ik heel duidelijk in beeld gekomen zijn op de Belgische televisie !